Skenario Teater Bahasa Sunda

Skenario Teater Bahasa Sunda

1.    Téma Teater: Peunteun Kejujuran
2.    Ritma Carita Teater:
I.     Exposisi
Lika Komala     :     Jony
Sri Nurmayang Sari     :     Wati
Desi Destiyani     :     Nia
Fenia Herdiany     :     Johan
Muhammad Zaelani     :     Lukman
Ridwan Kurnia     :     Rony
II.    Masalah
Jony henteu ngahaja nepungan hiji dompet anu lagrag di buruan sakola
III.    Komplikasi
Johan ngarayu Jony sangkan henteu mulangkeun dompet kanu bogana.
IV.    Catetan I
Jony sarta Johan kepergok ku Lukman keur babagi duit anu lain hak maranéhanana
V.    Catetan II
Lukman nyadarkeun  Jony sarta Johan sangkan henteu nyokot hak batur sarta enggal nga uihkeun barang (dompet) anu kapanggihna.
VI.    Kacindekan
Jony sarta Johan saterusna indit pikeun mulangkeun dompet kanu boga
3.    Sipat
a.    Protagonis (alus)    :     Jony
b.    Antagonis (jahat)    :     Johan
c.    Tritagonis    :     Lukman
d.    Figuran    :
Rony
Wati
Nia

4.    Kasang /Latar
a.    Tempat
Diburuan sakola
b.    Wayah/kejadian
beurang
c.    Sosial
Johan ngarasa kawas rék kahampangan, tuluy manéhna kahampangan heunteu dina tempatna, dihandap hiji tangkal di buruan sakola.

 
Naskah Teater

Sajumlah siswa kaluar ti rohang kelas pikeun balik.
Jony sarta Johan saterusna balik kaimah unggal di mana maranehna nyaéta tatangga. Johan henteu kuat pikeun nahan rasa hayang kahampangan saterusna manéhna kahampangandihalaman sakola di mana didinya aya hiji tangkal badag.

Johan    :     Jon kuring kahampangan ok, geus teu kuat pisan yeuh!
Jony    :     Enya atos. Enggal keun. Engké bisa telat nyampe imah!
Johan    :     Ok, teu lila bet.
    Terus Jony nempo hiji hal dihandap tangkal badag dideukeut halaman.
Jony    :     Naon da éta? Jigana lain barang berharga?!
        Henteu lila saterusna Johan nyusul Jony!
Johan    :     Naon éta? Dompet. Dompet saha kitu ? Di mana manéh
        mendakan?
        Iraha manéh mendakan? Boa-boa manéh teu bener yeuh?!
Jony    :     Ngaco ah manéh. Nanya anu bener atuh. Kuring mendak dompet
        ieu, teu apal saha nu bogana jelema tacan di buka.
Johan    :     Enya atos enggal keun buka!
Jony    :     Enya atuh!
Jony sarta
Johan    :     Wow.. Loba pisan duitna!
Jony    :     Aya kartu identitasna!
Johan    :    Bener, jigana KTP nu boga yeuh dompet.
Jony    :     Imah ieu jelema deket bet, balikeun yuu..!
Johan    :     Keur naon ogé kudu di baliekun, urang nu manggihanna. Enggeus
        we, mending urang pake waé duitna.
Jony    :     Teu daék ah, dosa nyaho.
Johan    :     Enya saha titah manéhna ngaragragkeun ieu dompet
Jony    :     Lamun manéh maksa, enya hayu urang bikeun dompetna.
Johan    :     Jony, Jony  hayu indit ulin!
Nia    :     Éh maneh Johan! Mangga kalebet! Jony deui dititah mamana
        Ngerjakeun PR tiheula kakara bias ulin!
Johan    :     Ok teteh, nuhun.
Nia    :    Johan bade ngaleueut naon? Teteh damelkun!
Johan    :    Teu kedah teh,
Nia    :     Teu kaci kitu atuh Han. Hayu atuh bade ngeleueut naon?
Johan    :     Saayana waé teh !
Nia    :     antosan sekedap nya
        Saterusna datang mamah Jony.
Wati    :     Éh Johan, atos lami?
Johan    :    enggal keneh. Mah..
Wati    :     Alus. Daék ngajak Jony ulin enya?
Johan    :     Iya tan. Tante Johan kaci nanya teu?
Wati    :    Tangtu. Daék nanya naon?
Johan    :     Bet Jony nerjakeun PR na ayeuna da Mah. Pan engké peuting ogé
        bisa!
Wati    :     Lamun engké peuting biasana Jony sok enggal bobona
Johan    :     Kitu uhun mah. Enya atuh Johan antosan waé
Wati    :     Iya, antosan waé, sakeda deui ogé atos réngsé bet.
Nia    :     Ieu leueutun Han. Enggal dileueut.
Johan    :     Iya haturnuhun teh.
Nia    :     Mah, pan ayeuna aya jadwal arisan?
Wati    :     Ye eulah, mama poho. Enya atos atuh enggal angkat. Jon, mama
        tiheula enya.
Jony    :     Enya Mah
Johan    :     Jony bet lami pisannya, padahal lamun urang  mah enggal pisan
        ngerjain PR nu kitu mah
Jony    :     Sorry Han, lila nunggu nya?
Johan    :     Iya, tos lami yeuh, ti tadi nungguan manéh.
        Marenehna duaan saterusna diuk dihareup imah sarta keur
        membagi-bagikan duit hasil pemendakan dompet di buruan
        sakola tadi beurang.
Johan    :     Gancang, bet lila pisan!
Jony    :     Duitna aya 200 rébu. Manéh 100 rébu, kuring 100 rébu.
        Henteu lila Lukman datang kaimah Jony.
        (réncang deukeut lanceukna Jony)
Lukman    :     Hi Jony/Johan. keur naon dih? Biasana maranéh ulin
        diluar, kalagian ameng di dieu. Han/Jon naon éta? Duit saha
        bet loba?
Johan    :     Enya duit urang atuh Ang, maenya duit batur ku urang di bawa.
Lukman    :     Ah, mustahil. Maranéh pan masih budak, maenya boga duit
        saloba éta. Kuring nanya teh Nia nya.
Jony    :     Sabenerna ieu lain duit urang Ang, urang mendak dijalan.
Lukman    :     Bet naha teu di balikeun?
Jony    :     Kuring geus mikir kitu Ang, tapi Johan anu maksa ngajak
        ngebagi duit ieu.
Lukman    :     Cing cuang tingali alamat nu bogana
Jony    :     Tadi maksud Jony arek ngabalikuen ka nu bogana Ang. Tapi
        Johan ngahulag.
Lukman    :     Teu kaci kitu atuh De, éta namina ngajabél hak batur sekalipun
        maranéh mendak, lantaran anu bersangkutan bias wae
        memerlukeun dompetna.
Jony    :     Kuring atos ngomong ka Johan, tapi manéhnana masih maksa
Lukman    :     Enya atos atuh, leuheung maranéh ngabalikeun ayeuna ka nu
        bogana.
Johan    :     hampura Ang, kuring emang salah.
Jony    :     Hayu urang balikeun dompet ieu!
        Maranéhanana duaan saterusna indit kaimah nu boga dompet eta
        kalawan maksud pikeun mulangkeun dompet eta.
Johan    :     wilujeng sonten..
Rony    :     Sonten.. Saha?
Johan    :     Hampura, ieu leres imahna Rony?
Rony    :     Muhun leres, aya anu tiasa dibantos? Maranéh saha enya?
Jony    :     Abi duaan sumping kadieu kalawan tujuan pikeun mulangkeun
        dompet anu tadi beurang abdi manggihan diburuan sakola.
Rony    :     Mendak dompet? Sakeudeung enya, kuring tempo tiheula.
        Mangga kalebet!
        Rony asup ka kamar langung ngecek dompet, samentara Jony
        sarta Johan masih aya dirohang sémah.
Rony    :     Bener, ieu memang dompet kuring. Haturnuhun atos daék
        mulangkeun dompet kuring anu ku maraneh ka panggih.
Johan    :    Éta memang geus jadi kawajiban kami pikeun mulangkeun hiji
        hal anu jadi hak batur.
Jony    :     Bener
Rony    :     Duuh..  haturnuhun enya
Jony
sarta Johan    :     Sami-sami!